ره آورد شب هشتم شب های کابل:

نقد کارنامه خالد نویسا و رونمایی کتابهای حسین فخری و رهنورد زریاب

 دبیرخانه شب های کابل: شب هشتم  از سلسله شب‌های کابل با نقد و بررسی کارنامه‌ی ادبی خالد نویسا و رونمایی مجموعه‌ داستان خروسان باغ بابر نوشته‌ی حسین فخری و  مجموعه‌ داستان زیبای زیر خاک خفته گزینه داستان‌های رهنورد زریاب برگزار شد.

شب‌های کابل که معمولاً در پنج‌شنبه‌ی پایانی ‌ماه بر‌گزار می‌شود، این نوبت نیز با حضور چهره‌هایی چون: دکتر عسکر موسوی، حسین فخری، محمد حسین محمدی، عباس آرمان، جواد سلطانی، علی امیری، منیژه باختری، سید‌فریدون ابراهیمی، غلام‌حیدر یگانه‌، عبدالشکور نظری، محمود جعفری، تقی اخلاقی، محمدواعظی، احمدضیا رفعت، محمدعرفانی، کاوه جبران، سهراب سامانیان و دیگر اهالی فرهنگ و رسانه‌های صوتی و تصویری کابل و با گردانندگی داستان‌نویس جوان رضا ابراهیمی در تاریخ 27 حمل 1388 بر‌گزار شد. در این برنامه حسین فخری، محمدحسین محمدی و عباس آرمان به نقد و بررسی کارنامه‌ی ادبی خالد نویسا پرداختند.

حسین فخری به عنوان سخنران اول برنامه آرا و نظراتش را بر محور داستان کوتاه «‌تصورات شب‌های بلند» نویسا عرضه کرد. وی ضمن بیان این نکته که «این داستان به گونه‌ی نا‌متعارف روایت می‌شود و داستان ترسناکی است. داستانی که در آن شخصیت داستانی از انسان‌های پیرامون خود می‌برد. اسیر هیولا «گوریل» می‌گردد و وحشت پایا و نفرت‌انگیز به ما می‌بخشد،» به طرح این سوال پرداخت‌ که «‌آیا این وحشت صرفاً برای وحشت خلق شده است؟ اگر چنین نیست، نویسنده چرا این همه برشاخ‌ و برگ هیولا می‌افزاید؟ به سخن دگر آیا این وحشت سهمی در درونمایه‌ی داستان دارد؟ آیا وحشت از مفهومی برخوردار است؟» فخری در ادامه با موشکافی داستان، ضمن بیان این‌که: «خالد نویسا با استفاده از فرم داستان، مجالی برای اندیشیدن و حرف زدن در‌باره‌ی واقعیت‌های اجتماعی تاریخی یافته است. روایت راوی با تفکرات ذهنی و اوهام او در‌می‌آمیزد و رنگی درونی و خیالی می‌یابند.» او ‌به پرسش این‌گونه  پاسخ داد: «خالد نویسا با نشان دادن انسان مضطرب و گیر افتاده در لایه‌های رمز‌آمیز واقعیت، فضایی رویایی و کابوس‌مانند ایجاد می‌کند که نشانگر ابعادی از هستی امروز ماست. نویسنده نشان می‌دهد که چگونه راوی در پنجه‌ی دهشت‌های عظیم اوضاع سیاسی وجنگ اندک‌اندک فردیت خویش را از دست می‌دهد و خرد وخمیر می‌گردد. محیطی که وصف می‌کند، علی‌الخصوص در نظر کسانی که از آن فاصله داشته باشند، محیطی است بسیار غریب؛ اما نویسنده با ارایه‌ی نماد‌های نسبتاً آشکاری ازقبیل «شاخ کشیدن در ماه ثور، قطع و صدور مخفیانه‌ی جنگلات، گریختن از باغ وحش، بسته شدن دانشگاه‌ها، جنگ کوسوو، بمباردمان شدید کابل، بی‌برقی، سرقت تابلو‌ها و اسناد تاریخی شوهر عمه، گیتار شکسته» کاری می‌کند که به توضیح تجارب شخصی ما و آسان‌یابی و حتا افشاگری داستان مساعدت کند. نویسنده با استفاده از شیوه‌ی اول شخص به خواننده امکان می‌دهد با چشمان مرد دیوانه بنگرد و فعالیت‌‌های ذهن وی را با وضوحی که ایجاد آن با توسل به هیچ شیوه‌ی دیگری ممکن نبود، دریابد، خواننده دهشت مرگ‌باری را که وجود راوی در پنجه ی آن است به خوبی احساس می‌کند.»

فخری اعتقاد دارد که «‌خالد نویسا در داستان «تصورات شب‌های بلند» به طرزی اجتناب‌نا‌پذیر به یک‌سو می‌گراید. فزون از اندازه درون‌گراست و اغلب در زوایای اعماق شخصیت غور می‌کند و جهان بیرون را مورد عنایت چندانی قرار نمی‌دهد. گاهی عناصر خود‌آگاه بر نویسنده چیره می‌شوند و او را با امواج خروشان خویش به جلو می‌رانند و موقعیت پوچی می‌آفریند که فاجعه‌ی زنده‌گی از درون آن‌ها سر بر می‌کشد.» وی در ادامه با یاد‌آوری این‌که «نکته‌ی مهم در این داستان، تنش‌های روانی و درونی راوی و پرداخت صحنه به صحنه است» و «‌خالد نویسا دراین داستان پابندی بدون چون و چرا به مدرنیسم دارد. به آشنایی‌زدایی متوصل می‌گردد و از تکنیک‌هایی سود می‌جوید تا جهان متن را به چشم خواننده‌گان بیگانه بنمایاند.» ایرادهای وارد بر داستان تصورات شبهای بلند این چنین بر می‌شمارد: «1) طرح داستان فاقد چارچوبی منسجم و روابط منطقی میان شخصیت‌ها و وقایع و رخداد‌های داستانی است، 2) گه‌گاهی جنبه‌ی تعقلی رنگ می‌بازد و خرافه بر آن غلبه می‌یابد، 3) چند جا توصیف گزارش‌گونه می‌گردد.» فخری در پایان اظهار داشت که «نویسنده در این اثر غالباً از توصیف و روایت مستقیم بهره می‌جوید. کم‌تر نشان می‌دهد و بیش‌تر توضیح می‌دهد. حوادث در داستان خطی و فصلی و گه‌گاهی بی‌ربط و پراگنده است. ماجرا‌های داستان پیوند زنجیره‌یی با یک‌دیگر ندارند و یا کم‌تر دارد.»

 سخنران دوم برنامه عباس آرمان بود. آرمان به گفته‌ی خودش با نگاه از زاویه خاص و تکنیکی‌تر به داستان‌های کوتاه کتاب ‌فصل پنجم‌ و بررسی نثر در داستان‌های نویسا سخنرانی‌اش را عرضه کرد. آرمان با بیان این‌که «مهم‌ترین ویِژگی یک داستان کوتاه خوب، نثر آن داستان است و نثر در داستان همان واسطه یا فاصله‌ای است که یا باید از میان مخاطب و ماجراها برخیزد یا باید آن‌قدر کوتاه و شفاف شود که مخاطب وجود آن را حس نکند و از ورای آن بتواند به راحتی به تماشای حقیقت که همان ماجراهاست، بپردازد.» ‌ با نقل بخش‌هایی از متن داستان فصل پنجم با یاد‌«وری مواردی چون: به کار بردن جملات کوتاه و بدون دست‌انداز، وجود تصاویر به یاد ماندنی در برخی از داستان‌ها، وجود ردپای قضاوت نویسنده در داستان، نبود نثر پخته، مستقیم‌گویی، توصیف دور از ذهن، تکلف در نثر، زیادگویی، کهنگی سوژه، استفاده از جملات بلند را در برخی دیگر از داستان‌ها از ضعف‌های عمده کار نویسا برشمرد. وی در پایان با بازخوانی اولین بند از داستان فصل پنجم به عنوان نمونه، ابراز داشت: «خالد نویسا راه خود را به طرف دست‌یابی به یک نثر خوب یافته است.»

آخرین سخنران محمد‌‌حسین محمدی، مدیر خانه ادبیات افغانستان بود. وی ضمن خوش‌آمدگویی به حاضران سخنان خود را  با استناد به این گفته‌ی هنری جیمز که «حادثه چیست؟ جز نشان دادن شخصیت.» و سید فیلد: «ماجرا همان شخصیت است.» داستان را در کل به دونوع ‌ داستان‌های ماجرایی‌ یا ماجرامحور و داستان‌های شخصیتی یا شخصیت‌محور دسته‌بندی کرده و ابراز داشت: «‌شخصیت جان داستان است. ماجرا از یک شخصیت آغاز و به او ختم می‌شود.‌ درواقع شخصیت ماجرا و ماجرا شخصیت را به پیش می‌برد.» او تأکید کرد: «در داستان‌نویسی امروز ومدرن برخلاف ماجرا، شخصیت و شخصیت‌پردازی مهم‌تر است و نویسنده‌گان توجه بیش‌تری به آن دارند و ادبیات داستانی جدی بیش‌تر به سمت داستان‌های شخصیتی روی آورده است. در داستان‌های کلاسیک شخصیت مهم‌ترین عنصر داستان بود‌ و هست. و در داستان‌های مدرن اگر شیوه‌های روایی داستان بسیار اهمیت یافته، اما نتوانسته شخصیت را از میدان بدر کند و تکنیک‌های روایی نیز با توجه به شخصیت راوی شکل می‌گیرد. حتا تکنیک‌های داستان نیز متأثر از شخصیت داستان است. این‌گونه است که شخصیت را نمی‌‌توان از داستان جدا کرد.»

او در ادامه افزود: «برخی ماجرا به معنای اتفاق‌های مهم می‌گیرند اما در داستان‌نویسی مدرن که از هنری جیمز آغاز شد حتا دست روی میز گذاشتن شخصیت نیز یک اتفاق داستانی است.» او با توجه به آن‌چه ابراز داشت اضافه کرد: «د‌ر داستان‌های خالد نویسا نیز به شخصیت توجه خاصی شده است. نویسا با دیدی کلاسیک به داستان قلم می‌زند و همان‌طور که گفته شد در داستان‌های ماندگار کلاسیک نیز این شخصیت‌ها هستند که داستان‌ها را ماندگار کرده است. بی‌نوایان ویکتور هوگو. آرزوهای بزرگ چارز دیکنز و‌ بابا گوریو و..... در داستان‌های خالد نویسا نیز شخصیت‌های ماندگاری مانند‌ آقامیرزا در داستان خوب لکه، پاچا در داستان اگنه اپی‌سنا، صادق در داستان آه و هاجرو در داستان فصل پنجم‌ را خلق کرده است.»

در پایان باید گفت ‌شب خالد نویسا با هم‌کاری نهادهایی چون: مؤسسه تعاون، انجن قلم افغانستان، آکادمی هنر و علوم  سینمایی، شبکه تلویزیونی نگاه و مؤسسه فرهنگی ـ اجتماعی سراج، در سالن اجتماعات دانشگاه کاتب برگزار شد.

خانه ادبیات افغانستان، نهاد مستقل ادبی، فرهنگی و هنری است که در سال 1381 به همت و تلاش چند تن از شاعران و نویسندگان جوان مهاجر، در تهران بنیان نهاده شد.
 خانه ادبیات کار را با دبیری "‌محمد‌ضیا قاسمی" شاعر شناخته شده‌ی کشور افغانستان آغاز کرد. در سال‌های گذشته می‌توان از مهم‌ترین دست‌آوردهای خانه ادبیات‌ به برگزاری چهار دوره از جشنواره‌ی ادبی قند پارسی به صورت رقابتی در بین جوانان شاعر و داستان‌نویس افغانستان، چاپ و انتشار مجله‌ی فرهنگی ـ ادبی فرخار، چاپ و اهدای رایگان مجموعه‌داستان «مردی كه خنده می‌فروخت» برای كودكان و نوجوانان كشور و برنامه‌های مختلف‌ فرهنگی ـ هنری دیگر اشاره كرد.
آن‌چه در پی می‌آید گزارشی است از فعالیت‌های فرهنگی ـ ادبی و هنری‌ خانه ادبیات افغانستان و دست‌آورد‌های اعضای آن در سال 1387 در‌ شهر‌‌های كابل و تهران.
خانه ادبیات افغانستان، اولین نشست ادبی خود را با حضور شاعران و نویسندگان جوان ساكن تهران به تاریخ 22/ 1 / 1387 در حوزه‌ی هنری تهران برگزار كرد. این نشست‌ها كه از سال‌های دور برگزار می‌شود، هنوز هم دایر است. با توجه به بازگشت بسیاری از اعضای خانه ادبیات به كشور و تصمیم آن‌ها كه هدف همه‌ی اعضا هم بود، مركز فعالیت‌های فرهنگی‌- هنری خانه ادبیات به كابل انتقال یافت. این تصمیم در نشست اعضای خانه در كابل گرفته شده و ‌‌محمد‌حسین محمدی‌ به عنوان دبیر جدید خانه انتخاب شد و کارها با سامان‌دهی جدید برای فعالیت‌های ادبی متمركز‌تر ادامه یافته است‌.
نمایندگی خانه ادبیات افغانستان در ایران، تنها نماینده خارج از كشور، فعالیت‌های ارزنده‌یی در سال 1387 داشته كه به بخشی از آن‌ها اشاره می‌شود.
1- برگزاری 11 نشست ماهانه‌ی نقد و بررسی ادبیات افغانستان با حضور منتقدان صاحب‌نام ایرانی و افغانستانی كه در آن كتاب‌هایی از محمد‌آصف سلطانزاده، حسین حیدر‌بیگی، محسن سعیدی، عزیز‌الله نهفته، محمد‌حسین فیاض، سكینه محمدی، آمنه محمدی و... مورد نقد و بررسی قرار گرفته است‌. یازدهمین نشست این برنامه نیز اختصاص داشت به نمایشنامه‌خوانی و شعرخوانی شاعران ایرانی و شاعران افغانستانی ساكن تهران و شهر قم.
2- برگزاری دومین همایش روایت همدلی كه از سوی خانه ا‌دبیات افغانستان، و با هم‌كاری انجمن دوستی ایران و افغانستان، شهرداری باقر شهر و خانه فرهنگ آفتاب، با حضور شاعران، نویسندگان و هنرمندان ایرانی و افغانی و مهاجران ساكن این شهر در 29 ماه قوس انجام یافت. این همایش با نواخته شدن سرود ملی افغانستان و ایران آغاز و با اجرای برنامه‌های شعر خوانی شاعران جوان دو كشور، نمایش‌، سخنرانی و اجرای‌ موسیقی به كار خود پایان داد.‌ محور برگزاری این همایش فرهنگی ـ هنری همدلی‌های دو ملت ایران و افغانستان با توجه به اشتراكات تاریخی، فرهنگی، دینی و زبانی بود.
3- انتشار فصلنامه‌ی روایت:
‌روایت‌، فصلنامه‌یی‌ تخصصی در عرصه‌ی داستان‌نویسی است كه زیر نظر محمد حسین محمدی، از سوی خانه ادبیات افغانستان اولین شماره‌اش در تابستان و دومین شماره‌اش در زمستان 87 در تهران منتشر شد. روایت سعی در معرفی ادبیات داستانی معاصر افغانستان به خوانندگان فارسی‌زبان را دارد و نیز معرفی داستان‌های ایرانی را به خوانندگان و نویسندگان افغانستان.
4- انتشار مجموعه‌داستان نویسنده‌ی شناخته‌شده و خوب كشور ‌ر‌هنورد زریاب. این مجموعه كه گزینه‌یی از داستان‌های كوتاه زریاب است، توسط محمد‌حسین محمدی انتخاب شده است و ‌با عنوان «زیبای زیر خاك خفته» با تیراژ 1500 نسخه در روز‌های پایانی سال 87 در تهران از سوی خانه ادبیات افغانستان و با همكاری مركز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری تهران منتشر شده است. ‌محمدی در این مجموعه بهترین داستان‌های استاد زریاب را انتخاب کرده و در پایان نقد مفصلی نیز بر آثار ایشان نگاشته است.
در شهر كابل نیز خانه ادبیات افغانستان با هدف نهادینه كردن فرهنگ نقد‌پذیری سلسله همایش‌های ادبی شب‌های كابل را پایه‌گذاری کرد‌ كه تا كنون توفیق برگزاری هفت همایش، از سلسله همایش‌های ادبی، «شبهای کابل» را داشته است. در این هفت نشست، آثار شاعران و نویسندگانی چون، محمدحسین محمدی، حیدری وجودی، حسین فخری، محمود جعفری، خالده فروغ، عباس آرمان و ضیاء قاسمی مورد نقد و بررسی قرار گرفته و از فعالیت‌های آنان در عرصه‌ی فرهنگ و ادبیات تجلیل به عمل آمده است. خوش‌آیند‌ترین خبر و فعالیت ماندگار این خانه در كابل برای اهالی فرهنگ و ادبیات كشور طرح جایزه ادبی نوروز بود كه‌ آینده‌یی نزدیک ‌شاهد برگزاری نخستین جایزه رسمی ادبی در افغانستان با ‌‌نام «جایزه ادبی نوروز» خواهیم بود.‌

نشست‌های هفتگی خوانش و نقد شعر و داستان، برگزاری کلاس‌ها و دوره‌های آموزشی، طراحی و اجرای پروژه‌های پژوهشی و انتشار سلسله کتاب‌های شاعران و نویسندگان کشور از دیگر برنامه‌های خانه ادبیات افغانستان در شهر كابل‌ به شمار می‌رود. كه تاکنون 5 عنوان كتاب از شاعران و نویسندگان‌ را به چاپ رسانده است و کتاب‌های دیگری نیز آماده‌ی چاپ است.
‌1ـ آشار‌ (مجموعه داستان) نوشته‌ی عبدالواحد رفیعی
‌2ـ شب كه از پوست‌مان گذشت‌ (مجموعه شعر) سروده‌ی محمدصادق دهقان
3ـ چهارشنبه آخر (مجموعه داستان) نوشته‌ی تقی واحدی
4ـ سنگ‌ها و کوزه‌ها (رمان کوتاه) نوشته‌ی عزیز‌الله نهفته
5ـ نبای یادبود دموکراسی (طنز) نوشته‌ی عبدالواحد رفیعی

در سال 1387 دست‌آوردهایی نیز نصیب یاران خانه ا‌دبیات و اعضای جلسات هفتگی آن شده است كه برای آگاهی بیش‌تر اهالی فرهنگ و ادب و دوستان خانه فهرست‌وار به آن اشاره می‌شود.

1ـ انتخاب كتاب‌ «انجیرهای سرخ مزار» از محمد‌حسین محمدی به عنوان كتاب بر‌گزیده‌ی جایزه صلح افغانستان در كابل.
2ـ قرار گرفتن محمد‌سرور رجایی در جمع 10 تن از خبرنگاران برتر ایران، از سوی انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان ایران.
3ـ كسب مقام سومی بخش داستان كوتاه جشنواره‌ی شعر و داستان «ساوالان» در شهر تبریز توسط تینا محمد‌حسینی.
4ـ انتخاب زهرا بوستانی به عنوان شاعر برگزیده در مسابقه‌ی ادبی باقر شهر.
5ـ انتخاب ‌علی‌مدد رضوانی به عنوان نفر اول جشنواره‌ی دانشجویی تهران با عنوان «خداحافظ 87» در بخش شعر كلاسیك.
6ـ انتخاب رمان از یاد رفتن محمدحسین محمدی به عنوان یکی از برترین‌ رمان‌های سال در نظرسنجی روزنامه اعتماد در تهران.
7ـ ‌انتخاب ‌ رمان «ازیاد رفتن» در نهمین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی «نویسندگان و منتقدان مطبوعات ایران» به عنوان برترین رمان سال 1387 در ایران.
و انتشار ده‌ها مقاله و مصاحبه فرهنگی ـ هنری توسط اعضای خانه در ایران و افغانستان. همچنین کتاب‌های دیگر اعضای خانه نیز در تهران و کابل توسط دیگر ناشران نیز منتشر شده است که می‌توان آثار این دوستان اشاره کرد:
1ـ خیابان‌های سرگردان سروده‌ی عبدالشکور نظری توسط نشر عرفان در تهران
2ـ گنجشک تبعیدی سروده‌ی محمدحسین فیاض توسط نشر عرفان در تهران
3ـ عطر لیمو سروده‌ی محمود جعفری توسط انتشارات میوند در کابل

هشتمین شب از «شب های کابل» به نقد و بررسی کارنامه ادبی «خالد نویسا»؛ داستان نویس معاصر افغانستان می پردازد.

 شب هشتم «شب های کابل» با سخنرانی آقایان حسین فخری، عباس آرمان و محمدحسین محمدی، ساعت سه تا پنج عصر روز پنج شنبه 27 حمل 1388 در سالن اجتماعات مؤسسه کاتب واقع در کارته سه، سرک شورای ملی برگزار می شود.

 خانه ادبیات افغانستان این برنامه را با همکاری انجمن قلم افغانستان، مرکز فرهنگی و اجتماعی سراج، تلویزیون نگاه، مؤسسه تعاون، آکادمی هنر وعلوم سینمایی و مؤسسه تحصیلات عالی کاتب، برگزار می کند.

آخرین جلسه ماهانه خانه ادبیات افغانستان در سال ۱۳۸۷ و اولین «نمایشنامه خوانی» خانه ادبیات افغانستان با همکاری مرکز آفرینش‌های ادبی در حوزه‌ی هنری تهران با حضور و شعرخوانی شاعران مهاجر افغانی ساکن قم و تهران بعد از ظهر پنجشنبه۲۲ حوت ۱۳۸۷ در تهران برگزار شد.

این جلسه که هفدهمین و آخرین جلسه‌ی ماهانه خانه‌ی ادبیات افغانستان در سال 1387 بود، به خواندن نمایشنامه « رقص زاغ های نیله باغ » و دعوت از شاعران افغانی ساکن قم اختصاص داشت‌. جلسه با تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز و با خواندن نمایشنامه، توسط نقش خوان‌های چون: محمد ناظری، داود خاوری، تینا محمد حسینی، فاطمه محمدی، اکبر احمدی ( نویسنده و کارگردان نمایشنامه ) ادامه یافت.

نمایشنامه به سرنوشت تلخ «نیله باغ» کابل می‌پرداخت که پس از «کودتای 7 ثور» توسط دولت وقت کابل از ریشه کنده شد و از این رو فاجعه‌ی بزرگی به جنگل و آثار ما ملی وارد شد. گفتنی است که «میله باغ» کابل از منطقه دارالامان آغاز و تا دهمزنگ در دوسوی سرک ادامه داشت که انبوه درختان دو سوی سرک را پوشانده و منظره‌ی زیبایی را به نمایش می‌گذاشت؛ چنانکه در زمستان‌ها هزاران زاغ بر شاخ این درخت‌ها نشسته و بر فراز آن به شادی و رقص می‌پرداختند.

قسمت دوم برنامه که اختصاص به شعر خوانی داشت، با خواندن شعرهای شاعران افغانی ساکن تهران، مهمانان قمی و شاعران ایرانی ادامه یافت‌. در این برنامه، از جمع شاعران افغانی: محمد جعفری، مهدیه محمدی، عباس صادقی، محمد صادق دهقان، محمد حسین هاشمی، حمید مبشر، عبدالرحیم جعفری، سلمان علی زکی، خانم شریفی، زهرا زاهدی، محمدحسین فیاض، ضیابرهانی، زهرا بوستانی، خانم رضایی، عبدالعزیز حسینی، محمود تاجیک، لیلا حیدری، زکی کریمی، جمیله سعیدی، شاخص، سید رضا جعفری، محقق، فهیمی، سرور رجایی و علی مدد رضوانی و از شاعران ایرانی: فاطمه برزگر، داود خان احمدی، مهدی فرج الهی و لبش، شعرهای خویش را به خوانش گرفتند.

در این میان، محمدصادق دهقان، معاون خانه ادبیات افغانستان در کابل که به تازگی از افغانستان آمده بود، از فعالیت های خانه ادبیات افغانستان در کابل گزارش کوتاهی را ارایه کرد. وی در بخشی از این گزارش گفت: خانه ادبیات که از ماه اسد امسال فعالیت خود را در کابل آغاز کرد، موفق شد که تا اکنون، هفت همایش، از سلسله همایش‌های ادبی، «شب‌های کابل» را برگزار کند. در این هفت نشست، آثار شاعران و نویسندگانی چون، محمدحسین محمدی، حیدری وجودی، حسین فخری، محمود جعفری، خالده فروغ، عباس آرمان و سید ضیاء قاسمی مورد نقد و بررسی قرار گرفته و از فعالیت‌های آنان در عرصه‌ی ادبیات تجلیل شد.

گام دوم خانه ادبیات در کابل برای نهادینه کردن نقد، انتشار نشریه روایت ( نشریه تخصصی داستان ) انتشار مجله فرخار ( نشریه تخصصی شعر ) انتشار سلسله کتاب‌های ادبی که تا حال، پنج جلد آن منتشر شده‌ است.

گام سوم، برگزاری نخستین جایزه رسمی ادبی در کشور برای شعر، رمان و داستان به نام «جایزه‌ی ادبی نوروز» است که نتایج آن بعداً اعلام می‌شود.

اما آنچه در فعالیت‌های خانه ادبیات در کابل بسیار حایز اهمیت است، این است که ما به یاری خدا موفق شدیم، انحصار ادبی در کابل و سراسر افغانستان را بشکنیم‌. شما متوجه هستید، پیش از این دوستانی که از ایران بر می‌گشتند، در بایکوت ادبی قرار می‌گرفتند که با همکاری و پشتوانه‌ی دوستان ما با نهادهای فرهنگی دیگر، این وضعیت از بین رفت.

آقای سرور رجایی، مسول نمایندگی خانه ادبیات در تهران نیز در پایان برنامه، به مهمانان خوش آمد گفته و گزارشی از فعالیت ادبی خانه ادبیات در تهران را ارایه نمود. وی در گزارش خود گفت: چنانچه مستحضرید خانه ادبیات در تهران  افزون بر جلسات هفتگی خود تا اکنون هفدهمین نشست ادبی خود را در پایان هرماه که عمدتاً به نقد و بررسی یک اثر جدید ادبی اختصاص دارد، برگزار نموده است و ما تلاش داریم که با حضور جدی جوانان شاعر، این فعالیت‌ها هر چه بیشتر پر‌بارتر و پرثمرتر شود.

شب هفتم شب هاي كابل كه به نقد و بررسی كار هاي سيد ضيا قاسمي اختصاص داشت، روز پنج شنبه 3 حوت در سالن اجتماعات موسسه  كاتب برگزار شد. گردانندگي برنامه را خالده فروغ به عهده داشت.

ضیا قاسمی، نخستین مدیر خانه ادبیات افغانستان بود که تاکنون دو مجموعه شعر از وی به چاپ رسیده است. گزیده شعر نیستان از مجموعه ادبیات معاصر و باغ های معلق انگور آثار وی به شمار می روند.

همايش ماهانه «شب‌های کابل» راخانه ادبيات افغانستان، با همکاري  انجمن قلم افغانستان، مرکز فرهنگي و اجتماعي سراج، تلويزيون نگاه، مؤسسه تعاون، آکادمي هنر و علوم سينمايي و موسسه  كاتب برگزار مي‌کند.

در این برنامه، دو كتاب هاي تازه منتشرشده خانه ادبیات افغانستان، چهارشنبه آخر نوشته تقي واحدي داي پولادي و بناي يادبود دموكراسي اثر عبدالواحد رفيعي رونمایی شد.

چهارشنبه آخر مجموعه داستاني است تازه از تقي واحدي. در اين مجموعه 15 عنوان داستان كوتاه در 108 صفحه گرد آمده است. از تقي واحدي، داستان نویس جوان و فعال کشور چند مجموعه ديگر نيزانتشار يافته است. خصوصيت داستان هاي واحدي در نثر و رويكرد اجتماعي آن ها مي باشد.

خانه ادبیات افغانستان چند ماه پیش، آشار عبدالواحد رفيعي را منتشر کرد و اکنون بنای یادبود دموکراسی را با  78 صفحه و 13 عنوان طنز به بازار روانه کرده است. رفيعي يكي از استعداد هاي خوب در عرصه طنز به حساب مي آيد. نقطه بارز در كار هاي رفيعي اين است كه وي داستان و طنز در ارتباط وثيق باهم قرار داده است. داستان ها از رگه خوب طنزي برخوردار است و طنز هايش با طرح داستاني به پيش مي روند.