پیام دکتر رنگین دادفر سپنتا ، مشاور رییس جمهور حامد کرزی
از کابل افغانستان به سومین جشنواره ادبی «قند پارسی»
برای شما و دستاندرکاران خانه ادبیات افغانستان، در برگزاری سومین جشنواره ادبی شعر و قصه جوان افغانستان، در ایران، آرزوی موفقیت دارم. بدون شک، بیوجود فرزانگان فرهنگی ما، در سالهای دشوار تاراج، ویرانی و غربت، موقعیت هنر و ادبیات در کشور ما بسیار غمانگیزتر از امروز میبود. استواری فرهنگیان میهن ما برای زنده نگاه داشتن سخن فارسی دری و گسترش آن در غربت، در واقعیت، تداوم رازپایی مردم ما در برابر تهاجمهای فرهنگی در درازنای تاریخ میباشد.
خوشحالم از این که امروز باز به همت فرهنگیان، نشاط و زندگی مجددا به کشور ما راه مییابد. ما راه درازی برای رسیدن به اهداف متعالی صلح و توسعه و پی افکندن عدالت اجتماعی و وحدت ملی در کشور پیش رو داریم. بگذار، فانوس فرهنگ، ما را برای گذار از شبهای سیاه بدفرهنگی، راهنما باشد.
برای شما آرزوی موفقیت دارم. خدا به همراه شما باد.
رنگین دادفر سپنتا
29 سنبله 1384
کابل ـ افغانستان
پیام استاد لطیف ناظمی
پژوهشگر و شاعر معاصر افغانستان از فرانکفورت جرمنی به سومین جشنواره ادبی «قند پارسی»
مظفری، سخنور نو آیینی است که عمرش را با سختکوشی در پای پژوهش و آفرینش ریخته است
تبجيل از دانشيان و هنروران، مهرورزی به نفس دانش و هنر است و پاسداشت معنويت و فرهنگ. فِِری بر آنان که به اين رسم پسنديده، دست می يازند و آن را به جان پاس میدارند.
با دريغ، در آيين ما چنين بوده است که تا اصحاب دانش و سخن، زنده بودهاند؛ فراموش خاطر ما بودهاند و آماج بیمهریها و جفاهای ما و چون چشم بستند، در سوگشان، گريبان تا به دامن دريده و اشک تمساح ريختهايم. ياد رفتگان، امری شایسته است، ولی بزرگداشت بر جای ماندگان نيز خدمتی است بسزا و بايسته.
«قند پارسی» را سپاس که اربعين زندگانی نامهنگار و پژوهندهی گزين و سخنور نوآِيينی را جشن میگيرد که عمرش را با سختکوشی، در پای پژوهش و آفرينش ريخته است؛ مردی که خود، چراغ «درّ دری» را در شبستان غربت افروخت و سالها فروزنده و تابناکش نگه داشــــت. مردی که «خط سوم» را رقم زد ـ خطی را که هم خود، آن را خواندن توانست و هم غيرـ. مردی که مشق مهربانی و همدلی را «در کار تفنگ و تفنگچی ندانست و کليد آن را در کف فرهنگ و معنويت جستوجو کرد». مردی که «سوگنامه بلخ» را سرود و «درخت و پنجره و عشق را» حق خود شمرد.
برای او که فراوان، خواب سنگ و آهن را ديده است، دعا ميکنم که ديگر هرگز «از آيينهها نترسد» و درخت و پنجره و عشق، حق مسلّم او باشد.
باغستان آفرينشها و پزوهشهای ابوطالب مظفری، خرم و پدرام باد و کاجستان عمرش فارغ از گزند ايام. ايدون باد.
«چشم آن دارم که تا بينم، گلستان بينمت»
لطیف ناظمی
پایان سنبله 1384
فرانکفورت ـ جرمنی
پیام محمد بشیر رحیمی
شاعر معاصر افغانستان از ونکوور کانادا به سومین جشنواره ادبی «قند پارسی»
گراميداشت مظفري، گراميداشت يك روح بلند آسماني است كه در هيأت ابوطالب مظفري ظاهر شده است
جاي بسيار خوشحالي است كه جواناني چون شما خدمتگزاران ادبيات و هنر كشور هستيد. بدون شك، قند پارسي، برآوردگاه خوبي براي جواناني است که شعر و هنر را در شرايط جديدي تجربه میكنند. تشويق و ترغيب چهرههاي تازه ظهور، كمك بزرگي است به گسترش و فربه ساختن ادبيات كشور ما و تلاشهاي شما با برگزاري محافلي چون قند پارسي، بسيار قابل قدر است. از همين رو، بايد كساني را كه پيشتر و بيشتر از همه در پرورش توانايي شاعران جوان ما همت گماردهاند، قدر بدانيم. تجليل از سيد ابوطالب مظفري، تجليل از شعر و ادبيات فارسي است؛ چيزي كه خانه ادبيات افغانستان براي دومين بار در اين جهت گام برميدارد. بدون شك، مظفري، از چهرههای قدرتمند شعر معاصر ماست و نقش او در عرصه شعر و ادبيات و انديشه، بسيار ستودني است. او زندگي بی پيرايه خود را در جهت رشد و تكامل ادبيات و شعر فارسي كشور ما سرمايه كرد و هرگز تقدس روح شعر و فرهنگ را به چيزي غير از آن نيالاييد. او به همان ميزان كه روحش بزرگ است، به شعر و زندگي نيز نگاه روحاني دارد. او بزرگ و انساني میانديشد و زندگي غير از خدمت به ادبيات و فرهنگ برايش معنايي ندارد. در يك سخن، گراميداشت مظفري، گراميداشت يك روح بلند آسماني است كه در هيأت ابوطالب مظفري ظاهر شده است. مظفري، يك شاعر نيست، بلكه انديشمندي است كه خوشبختانه ما افتخار آن را داريم.
محمدبشير رحيمي
17 سپتامبر ۲۰۰۵
كانادا _ ونكوور
پیام محمد کاظم کاظمی، شاعر و پژوهش گر افغان
از مشهد ایران به سومین جشن واره ادبی << قند پارسی>>
آنچه خوبان همه دارند، مظفری یک جا دارد
آدمهاي استثنايي را معمولاً يك يا دو صفت بسيار برجسته، استثنايي نميسازد، بلكه آنها را جمعشدن توأم يك سلسله صفات، استثنايي ميسازد. به همين لحاظ، اين آدمها نادر هستند؛ چون جمعشدن چند صفت نيكو در يك فرد، به ندرت اتفاق ميافتد. يكي استعداد را دارد، ديگري اخلاص را، ديگري سختكوشيرا، ديگري خوشخويي را، ديگري چيز ديگري را. ولي سيدابوطالب مظفري ـ البته در مقايسه با اقران خويش ـ دارندة مجموعة وسيعي از اين صفات نيكوست. قريحة شعري قوي، هوشمندي بالا، نوجويي، قدرت ابتكار، خلاقيت، اخلاص، تواضع، هدفمندي و بسيار صفات ديگر در اين فرد جمع شدهاند. بهواقع، مظفري از آن روي برجسته نيست كه شاعر خوبي است يا روزنامهنگار موفقي است، بل از آن روي برجسته است كه توانسته است جامع اين كمالات و حسنات باشد.
نكتة جالب ديگر ـ كه در شعر مظفري هم نمود دارد ـ جمع بعضي صفات بهظاهر متضاد است، همچون سنّتگرايي و تجددطلبي؛ تواضع و عزّت نفس؛ تيزهوشي و سادگي طبع؛ جنون شاعرانه و خردمندي عالمانه. و باز جالب است كه اين صفات متضاد، هر يك در جايي رخ نمودهاند كه شخصيت را كمال ميبخشند. مثلاً او در روزنامهنگاري، تيزهوش و موقعيتشناس و مدام در پي پيشرفت است، ولي در معاشانديشي، سادهطبع است و مدام در انتهاي قافله. بسياري كسان اين موقعيتشناسي و سادگي توأم را دارند، ولي اولي را در زندگي شخصي و دومي را در محيط كار و چنين است كه آدمهايي غيرقابل تحمّل ميشوند.
محمد کاظم کاظمی
مشهد ـ ایران
پیام قنبر علی تابش، شاعر معاصر افغانستان
از قم ایران به سومین جشن واره ادبی <<قند پارسی>>
مظفری، شاعری است درگیر با اندیشههای بزرگ
شخصیت مظفری و تأثیر این سید بزرگوار بر شعر و ادبیات افغانستان به ویژه شاخه ایرانی آن از زاویههای گوناگونی قابل تأمل است. او از آغاز فعالیتهای ادبی بچههای افغانستانی در ایران به عنوان یک شخصیت محوری حضور داشته و گام به گام در پیشرفت و رشد بیشتر بچهها نقش منحصر به فردی ایفا کرده است. شاید نیازی به نام بردن نباشد، ولی به طور کلی، بیشتر شاعران مطرح افغانستانی در ایران به گونهای از شخصیت مظفری متأثر بودهاند و بسیاری از داستاننویسان نیز.
شهر مشهد در این سالها در محور فعالیتهای ادبی مهاجران قرار داشته و جایگاه مظفری در بین ادیبان این شهر منحصر به فرد بوده، اگر چه به این شهر منحصر نبوده است. در دیگر شهرها نیز ادیبان به ویژه شاعران، از نفس گرم این سید بهرهها بردهاند. مظفری در بین شاعران افغانستانی مقیم ایران شاید محبوبترین چهره باشد؛ چهرهای که همگان آن را دوست داشته باشند و به دوستی با او افتخار کنند.
تأسیس مجله «دُرّ دری» و «خط سوم» را شاید از جهاتی بتوان اوج کارهای مظفری دانست؛ مجلههایی که از فرهنگیان افغانستانی مقیم ایران، چهرهای جدید، رو به پیشرفت و امیدآفرین در اذهان ترسیم کرد و امیدواریهای زیادی را هم در بین فرهنگیان افغانستانی در سراسر جهان و هم فرهنگیان کشورهای همزبان برانگیخت. همگان میدانند که نقش مظفری در چرخاندن مؤسسه «درّ دری»، نقش موتور محرکه است و اگر تلاشهای طاقتفرسا و پایمردیهای صبورانه این سید نبود، شاید مجله «درّ دری» و «خط سوم» خیلی پیشتر از اینها زهر تعطیلی را میچشیدند. اما اینکه مظفری با تداوم انتشار «خط سوم» چه زهری میچشد، سخنی است دیگر که شاید اکنون مجال باز کردن آن نباشد.
ویژگی دیگر شخصیت مظفری این است که او همیشه قرین کتاب و مطالعه است و این مطالعه پیگیر از او شخصیتی با اندیشه و آرمانی ساخته است. به نظر من، این ویژگی، مهمترین ویژگی شخصیت مظفری است و دیگر برجستگیهای شخصیتی او شاید به همین ویژگی بازگردد؛ ویژگییی که سوگمندانه در بسیاری از شاعران و ادیبان امروز کمتر میتوان یافت. بیشتر شاعران امروز تنها با اتکا بر ذوق خدادادی، شعر میسرایند و شعرهایشان از پشتوانه اندیشه خالی است. به گمان من، همین کاستی، شعر امروز را دچار
رکودی کرده است که منتقدان از آن به «بحران مخاطب» یاد میکنند. مردم وقتی میبینند بسیاری از شاعران هم در شعر و هم در گفتار و کردارشان، از حکمت و اندیشه به دورند، از شعر و شاعر دلزده میشوند.
خوشبختانه در این میان، مظفری تا حدودی یک استثنا تلقی میشود. او هم در شعر و هم در گفتار و کردار اجتماعی خویش به صورت یک آدم متفکر ظاهر میشود. شاید کمی مبالغهآمیز باشد اگر مظفری را اندیشمندی بزرگ بخوانیم، ولی با قاطعیت میتوان ادعا کرد که مظفری، شاعری است درگیر با اندیشههای بزرگ و آرمانهای کلان و این ویژگی شاید بتواند از او اندیشمندی بزرگ هم بسازد. به امید آن روز.
قنبرعلی تابش
قم ـ ایران
سومین جشنواره ادبی «قند پارسی» با گرامیداشت مقام ادبی سید ابوطالب مظفری، شاعر معاصر افغان و معرفی برگزیدگان دو بخش شعر و داستان به کار خود پایان داد.
جشنواره «قند پارسی»، بزرگترین گردهمآیی شاعران و نویسندگان افغانستان است که «خانه ادبیات افغانستان» آن را برای سومین سال پیاپی در ایران برگزار میکند. در این جشنواره که به مدت دو روز در فرهنگسرای دانشجو تهران برپا بود، شاعران و داستاننویسان افغان به شعر و داستانخوانی پرداختند.
این جشنواره با پیام دکتر رنگین دادفر سپنتا، مشاور رییس جمهور حامد کرزی آغاز به کار کرد. وی در پیام خود، با ارج نهادن به تلاشهاي فرهنگيان افغان در پويا نگاه داشتن زبان و ادب پارسي در دوران مهاجرت، اظهار اميدواري کرده است برپايي چنين همايشهايي، شور و نشاط زندگي را دوباره به افغانستان باز گرداند. در بخش ديگري از اين پيام آمده است : «افغانستان راه درازي براي رسيدن به اهداف متعالي صلح و توسعه و پي افکندن عدالت اجتماعي و وحدت ملي پيش رو دارد. بگذار فانوس فرهنگ ، ما را براي گذار از شبهاي سياه بدفرهنگي، راهنما باشد».
در بخش بزرگداشت جشنواره که به سید ابوطالب مظفری، شاعر معاصر افغان اختصاص داشت، لطیف ناظمی، استاد زبان و ادب پارسی در پیام خود از آلمان، با ستودن تلاش های فرهنگی و ادبی مظفری، او را سخنور نوآیینی معرفی کرد که عمرش را با سختکوشی در پای پژوهش و آفرینش ریخته است. محمد کاظم کاظمی، شاعر و پژوهشگر افغان نیز در سخنانی، مظفری را يكي از بهترينهاي شعر معاصر افغانستان دانست. مصطفی محدثی خراسانی، سردبیر مجله شعر، ديگر سخنران این ویژه برنامه بود که از تعادل و ميانهروي پسنديده مظفري در سلوك شعرياش گفت.
علی اصغر محمدخانی، رییس شورای گسترش زبان و ادب فارسی نیز از فرهنگیان پارسیزبان در سه کشور ایران، افغانستان و تاجیکستان خواست با طرحهای عملی و آسان مانند چاپ کتاب و نشریههای مشترک یا برپایی مراسمهای فرهنگی و ادبی مشترک نظیر چنین جشنوارههایی، راه را برای پیوند دادن ملتهای همزبان در منطقه فراهم سازند.
یکی از ویژگیهای این جشنواره، گنجاندن بخش «چشم انداز ادبیات معاصر ایران» بود. خانه ادبیات افغانستان اعلام کرده بود برای افزایش پیوند فرهنگی میان فرهیختگان افغانستان و ایران، بخش ویژه شعر و داستان جوان ایران را در نظر گرفته است و در آن، شش تن از شاعران و داستاننویسان جوان ایران به عنوان میهمان ویژه در جشنواره حضور دارند. گفتنی است بسیاری از شخصیتهای فرهنگی و ادبی ایران همچون: ناهید توسلی، شهلا شرکت، مژده دقیقی، حسین سناپور، فتحالله بینیاز، سعید آذین، علیشاه مولوی و علیرضا کرمانی در این جشنواره شرکت کردند.
در اختتامیه، سید الیاس علوی، وجیهه خدانظر و زهرا حسینزاده در بخش شعر و رضا ابراهیمی، معصومه حسینی و سکینه محمدی در بخش داستان، به ترتیب، مقام های نخست تا سوم را به دست آوردند. افزون بر آن، از معصومه احمدی، حسین حسینزاده، سیده معصومه موسوی و رحیمه میرزایی در بخش شعر و سیمین احمدی، حسین حیدربیگی و صدیقه کاظمی در بخش داستان تقدیر شد.
در پایان، شرکتکنندگان در سومین جشنواره ادبی «قند پارسی»، یاد و نام بانو نجمه زارع، شاعر جوان ایرانی را گرامی داشتند که هفته پیش در قم درگذشت.
زین قند پارسی که به بنگاله میرود
شعر و قصه جوان افغانستان در بستری حریرگون از اندیشههای پویا، به آیندهای سپید چشم دوخته است تا مرهمی باشد بر زخمهای ملتش و نوایی باشد برای پیوند. جوانان افغان زمین در سومین جشنواره ادبی «قند پارسی» گرد هم میآیند تا در کنار شعر و داستانخوانی، به پاس تلاشهای فرهنگی و ادبی شاعر معاصر افغانستان، سید ابوطالب مظفری، مقامش را گرامی دارند. افزون بر آن، از خرمن شعر جوان ایران نیز خوشه میچینیم.
گشایش گر این جشن واره، پیام محترم داکتر رنگین دادفر سپنتا، مشاور رییس جمهور محبوب افغانستان، حامد کرزی خواهد بود.
«خانه ادبیات افغانستان» با امید به آنکه این برنامه، گامی هرچند کوچک در راه افزایش پیوندهای دیرینه اندیشهورزان پارسیزبان و شناساندن استعدادهای جوان این مرز و بوم باشد، بر خود میبالد که میزبان گامهای پرمهرتان است. پیشاپیش از نیکنظری شما سپاسگزاریم.
4 میزان (مهر) 1384 خورشیدی . ساعت 17 عصر
5 میزان (مهر) 1384 خورشیدی . ساعت 10 صبح
تهران. خیابان سید جمالالدین اسدآبادی (یوسفآباد). خیابان 21. بوستان شفق. فرهنگسرای دانشجو (شفق)
تلفن: ۸۸۷۰۶۸۶۹