تبليغاتX
قند پارسی

پیام دکتر رنگین دادفر سپنتا ، مشاور رییس جمهور حامد کرزی

از کابل افغانستان به سومین جشن­واره ادبی «قند پارسی»

 

 

برای شما و دست­اندرکاران خانه ادبیات افغانستان، در برگزاری سومین جشن­واره ادبی شعر و قصه جوان افغانستان، در ایران، آرزوی موفقیت دارم. بدون شک، بی­وجود فرزانگان فرهنگی ما، در سال­های دشوار تاراج، ویرانی و  غربت، موقعیت هنر و ادبیات در کشور ما بسیار غم­انگیزتر از امروز می­بود. استواری فرهنگیان میهن ما برای زنده نگاه داشتن سخن فارسی دری و گسترش آن در غربت، در واقعیت، تداوم رازپایی مردم ما در برابر تهاجم­های فرهنگی در درازنای تاریخ می­باشد.

خوش­حالم از این که امروز باز به همت فرهنگیان، نشاط و زندگی مجددا به کشور ما راه می­یابد. ما راه درازی برای رسیدن به اهداف متعالی صلح و توسعه و پی افکندن عدالت اجتماعی و وحدت ملی در کشور پیش رو داریم. بگذار، فانوس فرهنگ، ما را برای گذار از شب­های سیاه بدفرهنگی، راهنما باشد.

برای شما آرزوی موفقیت دارم. خدا به همراه شما باد.

رنگین دادفر سپنتا

29  سنبله 1384

کابل ـ افغانستان

 

 

 

پیام استاد لطیف ناظمی

پژوهش­گر و شاعر معاصر افغانستان از فرانکفورت جرمنی به سومین جشن­واره ادبی «قند پارسی»

 

مظفری، سخن­ور نو آیینی است که عمرش را با سخت­کوشی در پای پژوهش و آفرینش ریخته است

 

تبجيل از دانشيان و هنروران، مهرورزی به نفس دانش و هنر است و پاس­داشت معنويت و فرهنگ. فِِری بر آنان که به اين رسم پسنديده، دست می يازند و آن را به جان پاس می­دارند.

 با دريغ، در آيين ما چنين بوده است که تا اصحاب دانش و سخن، زنده بوده­اند؛ فراموش خاطر ما بوده­اند و آماج بی­مهری­ها و جفاهای ما و چون چشم  بستند، در سوگ­شان، گريبان تا به دامن دريده­ و اشک تمساح ريخته­ايم. ياد رفتگان، امری شایسته است، ولی بزرگ­داشت بر جای ماندگان نيز خدمتی است بسزا و بايسته.

   «قند پارسی» را سپاس که اربعين زندگانی نامه­نگار و پژوهنده­ی گزين و سخن­ور نوآِيينی را  جشن می­گيرد که عمرش را با سخت­کوشی، در پای پژوهش و آفرينش ريخته است؛ مردی که  خود، چراغ «درّ دری» را در شبستان غربت افروخت و سال­ها فروزنده و تابناکش نگه ­داشــــت. مردی که «خط سوم» را رقم زد ـ خطی را که هم خود، آن را خواندن توانست و هم غيرـ.  مردی که مشق مهربانی و هم­دلی را «در کار تفنگ و تفنگ­چی ندانست و کليد آن را در کف فرهنگ و معنويت جست­وجو کرد». مردی که  «سوگ­نامه بلخ»  را سرود و «درخت و پنجره و عشق را» حق  خود شمرد.

   برای او که فراوان، خواب سنگ و آهن را ديده است، دعا  مي­کنم که ديگر هرگز «از آيينه­ها نترسد» و درخت و پنجره و عشق، حق مسلّم او باشد.

     باغستان آفرينش­ها و پزوهش­های ابوطالب مظفری، خرم و پدرام باد و کاجستان عمرش فارغ از گزند ايام. ايدون باد.

«چشم آن دارم که تا بينم، گلستان بينمت»

لطیف ناظمی

پایان سنبله 1384

فرانکفورت ـ جرمنی

 

 

 

پیام محمد بشیر رحیمی

شاعر معاصر افغانستان از ونکوور کانادا به سومین جشن­واره ادبی «قند پارسی»

 

گرامي­داشت مظفري، گرامي­داشت يك روح بلند آسماني است كه در هيأت ابوطالب مظفري ظاهر شده است

 

جاي بسيار خوش­حالي است كه جواناني چون شما خدمت­گزاران ادبيات و هنر كشور هستيد. بدون شك، قند پارسي، برآوردگاه خوبي براي جواناني است که شعر و هنر را در شرايط جديدي تجربه می­­كنند. تشويق و ترغيب چهره­‍­هاي تازه ظهور، كمك بزرگي است به گسترش و فربه ساختن ادبيات كشور ما و تلاش­هاي شما با برگزاري محافلي چون قند پارسي، بسيار قابل قدر است. از همين رو، بايد كساني را كه پيش­تر و بيش­تر از همه در پرورش توانايي شاعران جوان ما همت گمارده­اند، قدر بدانيم. تجليل از سيد ابوطالب مظفري، تجليل از شعر و ادبيات فارسي است؛ چيزي كه خانه ادبيات افغانستان براي دومين بار در اين جهت گام برمي­دارد. بدون شك، مظفري، از چهره­های قدرت­مند شعر معاصر ماست و نقش او در عرصه شعر و ادبيات و انديشه، بسيار ستودني است. او زندگي بی­­ پيرايه خود را در جهت رشد و تكامل ادبيات و شعر فارسي كشور ما سرمايه كرد و هرگز تقدس روح شعر و فرهنگ را به چيزي غير از آن نيالاييد. او به همان ميزان كه روحش بزرگ است، به شعر و زندگي نيز نگاه روحاني دارد. او بزرگ و انساني می­انديشد و زندگي غير از خدمت به ادبيات و فرهنگ برايش معنايي ندارد. در يك سخن، گرامي­داشت مظفري، گرامي­داشت يك روح بلند آسماني است كه در هيأت ابوطالب مظفري ظاهر شده است. مظفري، يك شاعر نيست، بلكه انديشمندي است كه خوش­بختانه ما افتخار آن را داريم.

محمدبشير رحيمي

17 سپتامبر ۲۰۰۵

كانادا _ ونكوور

 

پیام محمد کاظم کاظمی، شاعر و پژوهش گر افغان

 از مشهد ایران به سومین جشن واره ادبی << قند پارسی>>

 

آن­چه خوبان همه دارند، مظفری یک جا دارد

 

آدم­هاي استثنايي را معمولاً يك يا دو صفت بسيار برجسته‌، استثنايي نمي‌سازد، بلكه آن­ها را جمع‌شدن توأم يك سلسله صفات‌، استثنايي مي‌سازد. به همين لحاظ، اين آدم­ها نادر هستند؛ چون جمع‌شدن چند صفت نيكو در يك فرد، به ندرت اتفاق مي‌افتد. يكي استعداد را دارد، ديگري اخلاص را، ديگري سخت‌كوشي‌را، ديگري خوش‌خويي را، ديگري چيز ديگري را. ولي سيدابوطالب مظفري ـ البته در مقايسه با اقران خويش ـ دارندة مجموعة وسيعي از اين صفات نيكوست‌. قريحة شعري قوي‌، هوشمندي بالا، نوجويي‌، قدرت ابتكار، خلاقيت‌، اخلاص‌، تواضع‌، هدفمندي و بسيار صفات ديگر در اين فرد جمع شده‌اند. به‌واقع، مظفري از آن روي برجسته نيست كه شاعر خوبي است يا روزنامه‌نگار موفقي است‌، بل از آن روي برجسته است كه توانسته ‌است جامع اين كمالات و حسنات باشد.

نكتة جالب ديگر ـ كه در شعر مظفري هم نمود دارد ـ جمع بعضي صفات به‌ظاهر متضاد است‌، همچون سنّت‌گرايي و تجددطلبي؛ تواضع و عزّت نفس‌؛ تيزهوشي و سادگي طبع؛ جنون شاعرانه و خردمندي عالمانه‌. و باز جالب است كه اين صفات متضاد، هر يك در جايي رخ نموده‌اند كه شخصيت را كمال مي‌بخشند. مثلاً او در روزنامه‌نگاري، تيزهوش و موقعيت‌شناس و مدام در پي پيشرفت است‌، ولي در معاش‌انديشي، ساده‌طبع است و مدام در انتهاي قافله‌. بسياري كسان اين موقعيت‌شناسي و سادگي توأم را دارند، ولي اولي را در زندگي شخصي و دومي را در محيط كار و چنين است كه آدم­هايي غيرقابل تحمّل مي‌شوند.

 

محمد کاظم کاظمی

مشهد ـ ایران

 

 

پیام قنبر علی تابش، شاعر معاصر افغانستان

از قم ایران به سومین جشن واره ادبی <<قند پارسی>>

 

مظفری، شاعری است درگیر با اندیشه­های بزرگ

 

 

شخصیت مظفری و تأثیر این سید بزرگوار بر شعر و ادبیات افغانستان به ویژه شاخه ایرانی آن از زاویه­های گوناگونی قابل تأمل است. او از آغاز فعالیت­های ادبی بچه­های افغانستانی در ایران به عنوان یک شخصیت محوری حضور داشته و گام به گام در پیشرفت و رشد بیش­تر بچه­ها نقش منحصر به فردی ایفا کرده است. شاید نیازی به نام بردن نباشد، ولی به طور کلی، بیش­تر شاعران مطرح افغانستانی در ایران به گونه­ای از شخصیت مظفری متأثر بوده­اند و بسیاری از داستان­نویسان نیز.

شهر مشهد در این سال­ها در محور فعالیت­های ادبی مهاجران قرار داشته و جایگاه مظفری در بین ادیبان این شهر  منحصر به فرد بوده، اگر چه به این شهر منحصر نبوده است. در دیگر شهرها نیز ادیبان به ویژه شاعران، از نفس گرم این سید بهره­ها برده­اند. مظفری در بین شاعران افغانستانی مقیم ایران شاید محبوب­ترین چهره باشد؛ چهره­ای که همگان آن را دوست داشته باشند و به دوستی با او افتخار کنند.

تأسیس مجله «دُرّ دری» و «خط سوم» را شاید از جهاتی بتوان اوج کارهای مظفری دانست؛ مجله­هایی که از فرهنگیان افغانستانی مقیم ایران، چهره­ای جدید، رو به پیشرفت و امیدآفرین در اذهان ترسیم کرد و  امیدواری­های زیادی را  هم در بین فرهنگیان افغانستانی در سراسر جهان و هم فرهنگیان کشورهای هم­زبان برانگیخت. همگان می­دانند که نقش مظفری در چرخاندن مؤسسه «درّ دری»، نقش موتور محرکه است و اگر تلاش­های طاقت­فرسا و پای­مردی­های صبورانه این سید نبود، شاید مجله «درّ دری» و «خط سوم» خیلی پیش­تر از این­ها زهر تعطیلی را می­چشیدند. اما این­که مظفری با تداوم انتشار «خط سوم» چه زهری می­چشد، سخنی است دیگر که شاید اکنون مجال باز کردن آن نباشد.

   ویژگی دیگر شخصیت مظفری این است که او همیشه قرین کتاب و مطالعه است و  این مطالعه پی­گیر از او شخصیتی با اندیشه و آرمانی ساخته است. به نظر من، این ویژگی، مهم­ترین ویژگی شخصیت مظفری است و دیگر برجستگی­های شخصیتی او شاید به همین ویژگی بازگردد؛ ویژگی­یی که سوگ­مندانه در بسیاری از شاعران و ادیبان امروز کم­تر می­توان یافت. بیش­تر شاعران امروز تنها با اتکا بر ذوق خدادادی، شعر می­سرایند و شعرهای­شان از پشتوانه اندیشه خالی­ است. به گمان من، همین کاستی، شعر امروز را دچار

 

 رکودی کرده است که منتقدان از آن به «بحران مخاطب» یاد می­کنند. مردم وقتی می­بینند بسیاری از شاعران هم در شعر و هم در گفتار و کردارشان، از حکمت و اندیشه به دورند، از شعر و شاعر دل­زده می­شوند.

خوش­بختانه در این میان، مظفری تا حدودی یک استثنا تلقی می­شود. او  هم در شعر و هم در گفتار و کردار اجتماعی خویش به صورت یک آدم متفکر ظاهر می­شود. شاید کمی مبالغه­آمیز باشد اگر مظفری را اندیشمندی بزرگ بخوانیم، ولی با قاطعیت می­توان ادعا کرد که مظفری، شاعری است درگیر با اندیشه­های بزرگ و آرمان­های کلان و این ویژگی شاید بتواند از او اندیشمندی بزرگ هم بسازد. به امید آن­ روز.

قنبرعلی تابش

قم ـ ایران

+ نوشته شده در یکشنبه دهم مهر 1384ساعت 17:54 به دست روابط عمومی خانه ادبیات افغانستان |

سومین جشن­واره ادبی «قند پارسی» با گرامی­داشت مقام ادبی سید ابوطالب مظفری، شاعر معاصر افغان و معرفی برگزیدگان دو بخش شعر و داستان به کار خود پایان داد.

جشن­واره «قند پارسی»، بزرگ­ترین گردهم­آیی شاعران و نویسندگان افغانستان است که «خانه ادبیات افغانستان» آن را برای سومین سال پیاپی در ایران برگزار می­کند. در این جشن­واره که به مدت دو روز در فرهنگ­سرای دانش­جو تهران برپا بود، شاعران و داستان­نویسان افغان به شعر و داستان­خوانی پرداختند.

این جشن­واره با پیام دکتر رنگین دادفر سپنتا، مشاور رییس جمهور حامد کرزی آغاز به کار کرد. وی در پیام خود، با ارج نهادن به تلاش­هاي فرهنگيان افغان در پويا نگاه داشتن زبان و ادب پارسي در دوران مهاجرت، اظهار اميدواري کرده است برپايي چنين همايش­هايي، شور و نشاط زندگي را دوباره به افغانستان باز گرداند. در بخش ديگري از اين پيام آمده است : «افغانستان راه درازي براي رسيدن به اهداف متعالي صلح و توسعه و پي افکندن عدالت اجتماعي و وحدت ملي پيش رو دارد. بگذار فانوس فرهنگ ، ما را براي گذار از شب­هاي سياه بدفرهنگي، راهنما باشد».

در بخش بزرگ­داشت جشن­واره که به سید ابوطالب مظفری، شاعر معاصر افغان اختصاص داشت، لطیف ناظمی، استاد زبان و ادب پارسی در پیام خود از آلمان، با ستودن تلاش های فرهنگی و ادبی مظفری، او را سخن­ور نوآیینی معرفی کرد که عمرش را با سخت­کوشی در پای پژوهش و آفرینش ریخته است. محمد کاظم کاظمی، شاعر و پژوهش­گر افغان نیز در سخنانی، مظفری را يكي از بهترين‌هاي شعر معاصر افغانستان دانست. مصطفی محدثی خراسانی، سردبیر مجله شعر، ديگر سخنران این ویژه برنامه بود که از  تعادل و ميانه‌روي پسنديده مظفري در سلوك ‌شعري‌اش گفت.

علی اصغر محمدخانی، رییس شورای گسترش زبان و ادب فارسی نیز از فرهنگیان پارسی­زبان در سه کشور ایران، افغانستان و تاجیکستان خواست با طرح­های عملی و آسان مانند چاپ کتاب و نشریه­های مشترک یا برپایی مراسم­های فرهنگی و ادبی مشترک نظیر چنین جشن­واره­هایی، راه را برای پیوند دادن ملت­های هم­زبان در منطقه فراهم سازند.

یکی از ویژگی­های این جشن­واره، گنجاندن بخش «چشم انداز ادبیات معاصر ایران» بود. خانه ادبیات افغانستان اعلام کرده بود برای افزایش پیوند فرهنگی میان فرهیختگان افغانستان و ایران، بخش ویژه شعر و داستان جوان ایران را در نظر گرفته است و در آن، شش تن از شاعران و داستان­نویسان جوان ایران به عنوان میهمان ویژه در جشن­واره حضور دارند. گفتنی است بسیاری از شخصیت­های فرهنگی و ادبی ایران هم­چون: ناهید توسلی، شهلا شرکت، مژده دقیقی، حسین سناپور، فتح­الله بی­نیاز، سعید آذین، علی­شاه مولوی و علی­رضا کرمانی در این جشن­واره شرکت کردند.

در اختتامیه، سید الیاس علوی، وجیهه خدانظر و زهرا حسین­زاده در بخش شعر و رضا ابراهیمی، معصومه حسینی و سکینه محمدی در بخش داستان، به ترتیب، مقام های نخست تا سوم را به دست آوردند. افزون بر آن، از معصومه احمدی، حسین حسین­زاده، سیده معصومه موسوی و رحیمه میرزایی در بخش شعر و سیمین احمدی، حسین حیدربیگی و صدیقه کاظمی در بخش داستان تقدیر شد.

در پایان، شرکت­کنندگان در سومین جشن­واره ادبی «قند پارسی»، یاد و نام بانو نجمه زارع، شاعر جوان ایرانی را گرامی داشتند که هفته پیش در قم درگذشت.

 

+ نوشته شده در چهارشنبه ششم مهر 1384ساعت 18:2 به دست روابط عمومی خانه ادبیات افغانستان |

 شکرشکن شوند همه طوطیان هند

              زین قند پارسی که به بنگاله می­رود

 

شعر و قصه جوان افغانستان در بستری حریرگون از اندیشه­های پویا، به آینده­ای سپید چشم دوخته است تا مرهمی باشد بر زخم­های ملتش و نوایی باشد برای پیوند. جوانان افغان زمین در سومین جشن­واره ادبی «قند پارسی» گرد هم می­آیند تا در کنار شعر و داستان­خوانی، به پاس تلاش­های فرهنگی و ادبی شاعر معاصر افغانستان، سید ابوطالب مظفری، مقامش را گرامی دارند. افزون بر آن، از خرمن شعر جوان ایران نیز خوشه­ می­چینیم.

گشایش گر این جشن واره، پیام محترم داکتر رنگین دادفر سپنتا، مشاور رییس جمهور محبوب افغانستان، حامد کرزی خواهد بود.

«خانه ادبیات افغانستان» با امید به آن­که این برنامه، گامی هرچند کوچک در راه افزایش پیوندهای دیرینه اندیشه­ورزان پارسی­زبان و شناساندن استعدادهای جوان این مرز و بوم باشد، بر خود می­بالد که میزبان گام­های پرمهرتان است. پیشاپیش از نیک­نظری شما سپاس­گزاریم.

 

4         میزان (مهر) 1384 خورشیدی . ساعت 17 عصر

5         میزان (مهر) 1384 خورشیدی . ساعت 10 صبح

 

تهران. خیابان سید جمال­الدین اسدآبادی (یوسف­آباد). خیابان 21. بوستان شفق. فرهنگ­سرای دانش­جو (شفق)     

تلفن: ۸۸۷۰۶۸۶۹ 

 

+ نوشته شده در شنبه دوم مهر 1384ساعت 20:40 به دست روابط عمومی خانه ادبیات افغانستان |